Posts

कम टू माय पार्लर.

  कम टू माय पार्लर. Submitted by केशवकूल on 19 August, 2026 - 07:08 मी नेहमीप्रमाणे माझ्या नेहमीच्या हॉटेल मध्ये गेलो. संध्याकाळचे सहा वाजले असावेत. हॉटेलात मोजकीच गर्दी होती. समोरच्या टेबलावर तो बसला होता. "शुक शुक, इकडे." कुणाला बोलावत होता हा. मला? "हो हो तुम्हीच. जरा इकडे याल का?" त्याच्या स्वरात अशी काही अजिजी होती की मला जावेच लागले. मी त्याच्या समोरच्या खुर्चीवर बसलो. "मी तुम्हाला ओळखले नाही. आपण पूर्वी कधी भेटलो होतो ?" "पूर्वी भेटायला पाहिजेच असा विषय नाह...

मी कुलकर्णी नाही.

  तो जेव्हा सकाळी जागा झाला तेव्हाच त्याला काहीतरी विचित्र वाटत होते. जेव्हा तुमचा रक्तदाब वाढतो/कमी होतो तेव्हा  किंवा आदल्या रात्री पार्टीत  कुवती पेक्षा ज्यादा ढोसली  असेल तर जसे वाटते तसे त्याला वाटत होते. हा  हॅंगओवरचा प्रकार असावा का ? हॅंगओवर! चांगला चपखल शब्द आहे. हॅंगओवरच होता पण कुठल्या नशेचा?  काहीतरी  गोंधळ झाला आहे. पण गोंधळ नक्की काय आहे ह्यावर नेमके बोट ठेवता येत नव्हते. जास्त विचार करण्यात अर्थ नव्हता. जसजसा  दिवस उगवेल तसतसे डोक्यातले मळभ मावळेल.  जरा बाजूला नजर गेली तर शेजारी  कुणी स्त्री  झोपली होती.    ही स्त्री कोण असावी? माझी बायको?  कधी लग्न झाले माझे. काय चाललय इथे? त्याने कधीतरी वाचले होते कि मानवी मेंदू हा केऑस  आणि  सुव्यवस्था ह्यांच्या सीमा रेषेवर असतो. आज त्याचा तोल गेला असावा, तो भवतालाचा  अर्थ लावायचा प्रयत्न करत होता. त्या स्त्रीला डिस्टर्ब न करता तो  हळूच पांघरुणाच्या बाहेर पडला. आता पुढे काय ? हा प्रश्न होताच. खोली मस्त आलिशान होती.  दूर देशावरून प्रवास करून आ...

सरमिसळ 1 आणि २

  माझ्या घराच्या दाराशी एक बुचाचे झाड आहे.हे झाड मी माझ्या लहानपणापासून बघत आहे. पावसाळ्याच्या शेवटी शेवटी अंगणात त्याच्या पांढऱ्याशुभ्र फुलांचा सडा पडलेला असे. आम्ही मुले ती फुले गोळा करून त्यांचा हार किंवा वेणी बनवत असू. पण काही दिवसापूर्वी एक गंमतच झाली. मी सकाळी उठून खिडकीबाहेर बघतो तर काय. बुचाच्या फुलांचे ते झाड गायब! माझा माझ्या डोळ्यांवर विश्वासच बसला नाही. वाटले मी झोपेत तर नाहीना. असे कसे होऊ शकते .एवढे मोठे भर भक्कम झाड एवढासाही मागमूस न ठेवता नाहीसे होते म्हणजे काय ? मी स्वतः एक प्रथितयश लेखक आहे. तो देखील रहस्यकथांचा! पण हे रहस्य काय आहे हे मला पण समजेना. आज खरं तर मी माझ्या नवीन कथेच्या लेखनाला सुरवात करणार होतो. पण---- मला वाटले अजून माझ्या डोळ्यावर झोप आहे. एक कडक चहा पिणे हाच यावर इलाज. मग नजर चांगली स्वच्छ होईल चांगली जाग येईल मग लिहायला सुरुवात करू. चहाचा कप घेऊन खिडकीपाशी आलो बघतो तर काय बुचाच्या फुलांचे झाड डौलाने आपल्या जागी उभे होते. मला स्वतःचेच हसू आले. ह्यालाच म्हणतात दृष्टीभ्रम. होते कधी तरी असं. +++++++++++++++=+++++=+++=++++++++++++++++=++++++++++...